kıskançlık duygumdan kurtulmak

kıskançlık duygumdan kurtulmak isterdim çünki sevdiğim insanları hiç kimseyle paylaşamıyorum bu durumda çevremdeki insanları rahatsız etmekte

Ben bunu yendin. Onemli olan kafaya koymak, gercekten istemek. Simdi cok rahatim..

Beşinci mevsim olarak görürüm...

Normalde dillendirilmeyen ama içten içe yaşanan...

Belki bir hazan...Belki bir zemheri...

içten içe eriten...

Derler,

yarin eline bir sinek konsa, aşıka kartal görünürmüş...

Öyle olsa gerek....

nasıl kıskanıyorum bilemezsin
geçen iş çevresinden birisi, fomarada oturuyorum dedi. krize girecektim az kala

kıskançtır ama kıskançlığını asla kabul etmez!

Kimi ne kadar sevdiğinizi ölçmenin hassas terazisidir bu ıslah edilesi duygu :)

her kıskançlık bir ayrılık doğurur....

Kıskançlık !
Her şey tıkır tıkır işliyor. Eksi ve artının doğru dağılımı sadece bedenimizde değil, ruhumuzda da var. Yeni doğan bir bebeği düşünürsek, tüm hisleri nötrdür. Yaşamın içinde kıvamını bulur.
Önünde oyuncakları bulunan ve daha yürümeye bile başlamamış bir bebeğin yanına başka bir bebek oturtsak, bir müddet sonra oyuncakları kendilerine saklamaya çalıştıklarını, hatta elindekilerle birbirlerine vurduklarını gözlemleriz. Bu bebeğe henüz öğretilmemiş olan kıskanma duygusu nasıl oluşmuştur? Demek ki, içimizde kıvamında bir kıskançlık mevcuttur.
Her şey dozunda güzeldir. Açlığı gidermek için fazla yemek kilo yapar, hırslarının altında ezilenler sonunda hasta olur. Peki, kıskançlığın dozu kaçınca ne olur? Diğer duygularda kişi çoğunlukla kendine zarar verirken, maalesef kıskançlık çevredekilerin hayatını zindana çevirir.
Yapılan araştırma sonuçlarına göre, kadınlar daha kıskançmış. Bu sadece ülkemiz için mi geçerli bilemiyorum. Ancak bizim erkeklerin, Avrupa’da yaşayanlara oranla daha kıskanç olduğu kesin. Ataerkil toplumların hemen hepsinde geçerli olduğunu sanıyorum. At, avrat, silah üçlemesini hatırlarsak, atalarımızdan kalan en değerli miras bu olmalı. Gerçi günümüzde bunu hatırlayan beylerin sayısı az ama, genetik olarak geçtiğine inanıyorum.
Erkeklerin en çok şikayet ettiği konu olan kıskançlık, neden hemcinslerim arasında çok şiddetli yaşanır? Dönüp toplumsal yapıya bakmak gerektiğini düşünüyorum. Evinde, çocuğuyla uğraşan, tüm gününü temizlik ve düzen için harcayan bir kadına, dış dünya ve orada yaşananlar biraz uzak gelir. Kadın, her sabah eşini bilmediği bir ortama bırakır, akşamın olmasını bekler. Bu arada, toplantı yüzünden geç geleceğini haber veren bir telefon gelir. Bu durum sıklıkla yaşanıyorsa, kadın ne tarz duygulara kapılır, onu birlikte inceleyelim.
Televizyon programlarında, komşunun anlattığı hikayelerde, çevresinde sürekli değişik senaryoları dinleyen kadın, bu karmaşık dış dünyaya ait bir fikir oluşturmaya başlar. Bu düşünceler, önü alınmaz ve konuşulmazsa, şiddetli krizler halinde kendini gösterir. Öyle ya, kocası başka biriyle birliktedir. O kadın daha mı güzeldir, daha mı işvelidir, aşağılanan ve özgüveni kaybolmaya başlayan kadın, gittikçe hırçınlaşır ve bir ilişki daha çatlamaya başlar. Her birliktelikte, sevilen paylaşılmaz, bu da doğaldır.
Diyeceksiniz ki, bu örnekte kadın ev hanımıydı ve belki kendince sebepleri vardı. Çalışan, iş hayatının içinde olan kadınlar da fazlasıyla kıskanç, onlar ne olacak? Onların kıskançlıkları hem daha erken, hem daha şiddetli olur çünkü onlar dışarıda olanları bilirler. Her gün yaşadığı, gözlemlediği ve avucunun içi gibi bildiği bir hayata karşı, diğer kadından daha tepkili olması normal karşılanmalıdır. Onlar, testi kırılmadan önlem almak isterler.
Erkekler içinde son derece sıklıkla yaşanılan bu duygu, kadınınkinden çok daha korkutucudur. İşin şekli erkeklerde farklılaşır, çünkü konu namustur. Kavgalar edilir, silahlar çekilir, bunun için hapis yatılır ve hatta mahpus damında, namus cinayetinden gelenlerin şanı bile vardır. O suçlu olarak görülmez.Kıskançlığın dozu çok önemlidir. Ne eksik, ne fazla olmalıdır. Hiç kıskanmayan bir erkekle birlikte olmak da aynı derecede sıkıntı vericidir. Kadın, sevilmediğini, değer verilmediğini düşünür.
Tadında kıskançlıklar çoğu zaman evlilikleri, bitmek üzere olan ilişkileri kurtarır. Hala beğenildiğini, güzel bulunduğunu, önem verildiğini anlar insan. Aşırı uçlarda yaşanılan kıskançlık tedavi gerektirir. Bu durum insanların hayatına mal olabilir. Ancak bizim sevdiğimiz, çikolata tadında olanlar. Peki, kıskançlık duygusu tek başına mı vardır? Acaba bir bıçakla kesip içine bakarsak, özgüven, tutku, bağımlılık, yalnızlık korkusu, aptal yerine konulma, paylaşmama isteği gibi duyguları da bulmaz mıyız? [alıntı]

can çıkar huy çıkmaz lafını bilirmisiniz. bilmiyorsanız da artık öğrendiniz (hohoho)
evet kıskancım hemde çok kıskanç ama benim kısaknçlığım başkasında olan bir nesneyi yeteneği vb. kıskanma değil sevdiklerim söz konusudur (aile, arkadaş,sevgili, öğrencilerimi bile)
ben sevdiklerimi çok fena kıskanırım.otlarına boklarına herbişeylerine karışmaktan kendimi alıkoyamam ki bunu bana kimse yapamaz(bencilim evet) bir noktadan sonra yeter ulan seni tanıdığım güne lanet olsuna bile gelebilir. ama yinede severler.demek onlarında kıskanılmak hoşlarına gidiyor.
bir ara kendimi ciidi şekilde bu duygudan kurtarmayı denedim. ama böyle yapıncada çok yüzeysel oluyormuşum. ehh kendiniz kaşındınız dedim.
(içimden tabi)

özet : kıskanmaya devam türkiye her nerede kıskanıyor ve kıskanılıyorsanız